[Ας μιλήσουμε επιτέλους!] Προεδρολογίες... και άλλα... τινά


Εξανέστη, τα «πήρε» ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με όσους δεν συμμετείχαν στο δεύτερο γύρο των εκλογών, εκφράζοντας ότι ένας Πρόεδρος μπορεί να εκφράσει. Από το δεν είμαστε καλά μέχρι το απαράδεκτα πράγματα.
Ταπεινή μου γνώμη και άποψη.
Πρόεδρε πέφτεις σε λάθη, τι έχεις πάθει,
που θα σε τραγουδούσε και ο Νταλάρας.
Όλοι εμείς που συνειδητά ήμασταν μακριά από τις κάλπες δεν το κάναμε για κανένα άλλο λόγο παρά για το ότι το παιχνίδι είναι στημένο όπως και όλη μας η ζωή όπως τραγούδησε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Κάτι που δεν θέλετε να δείτε κύριε Πρόεδρε εδώ και πολύ καιρό.
Εμείς θα περιμέναμε να βγείτε και να δικαιολογήσετε και να συγχαρείτε τους Έλληνες.
Αυτός ο λαός, ο μικρός, ο μεγάλος, όπως τον εξύμνησε ο αείμνηστος ποιητής της Ρωμιοσύνης Γιάννης Ρίτσος σπάνια κάνει λάθη.
Τον προίκισε η φύση με ένστικτο αλάθητο.
Αυτός ο λαός, ο μικρός, ο μεγάλος, κουράστηκε να συγχωρεί όλους εσάς που καθημερινά τον λοιδορείτε και τον ταπεινώνετε.
Κόμματα, εξουσίες, παρατρεχάμενους.
Αυτός ο λαός, ο μικρός, ο μεγάλος, απηύδησε βλέποντας τους 2.000 περίπου αυλικούς της Προεδρικής Αυλής να σιτίζονται ωσεί χρυσοποίκιλτοι πρίγκιπες χωρίς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πριν απ αυτόν Πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλιππος Πετσάλνικος να κάνουν κάτι που θα μετριάσει την αγανάκτηση του κόσμου.
Αυτός ο λαός, ο μικρός, ο μεγάλος ντράπηκε για τον Πρόεδρό του, όταν τον είδε, πριν από μερικά χρόνια, να κάθεται σαν μαθητούδι μπροστά στην τότε Πρόεδρο της Βουλής, κα. Άννα Ψαρούδα Μπενάκη να του λέει ότι για το καλό της Ευρώπης και των περιφερειών της, η Ελληνική Επικράτεια θα συρρικνωθεί.
Με άλλα λόγια θα οδηγηθούμε σε ακρωτηριασμό του Εθνικού Κορμού.
ΟΛΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΠΤΑ κύριε πρόεδρε της Δημοκρατίας.
Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αποτελεί ύψιστο καθήκον η ψήφος και η συμμετοχή στα κοινά.
ΑΤΙΜΟΝ, άνθρωπο χωρίς τιμή, αποκαλούσαν στην Αθηναϊκή Δημοκρατία όποιο δεν μετείχε στα κοινά. Άνθρωπο που κατείρχετο στην ιδιωτεία η οποία ήταν δικαίωμα των δούλων… αφού δεν επιθυμούσε να συμμετέχει στις αποφάσεις για τα κοινά. Δηλαδή εθεωρείτο ύβρις η ιδιώτευσις…
Πώς όμως θα αποκαλούσαν τότε, και να αποκαλέσουμε εμείς σήμερα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ασπάζεται για το καλό της Ευρώπης τον ακρωτηριασμό του Εθνικού Κορμού;
Κάτι πολύ περισσότερο από την αποχή από τις σικέ ψηφοφορίες και τα γενικευμένα σικέ παιχνίδια γύρω από τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας νομίζω.

Στέλιος Αρσενίου


--
Ανάρτηση Από τον/την Κωνσταντίνος στο Ας μιλήσουμε επιτέλους! τη 11/17/2010 02:00:00 μμ