Του Νίκου ΝικολόπουλουΒουλευτή Αχαϊας
Ο κ. Παπανδρέου και οι υπουργοί του, από την αρχή της διακυβέρνησης τους επέλεξαν να κηρύξουν τον πόλεμο όχι εναντίον των κερδοσκόπων, όπως διατείνονταν αλλά εναντίον των εργαζόμενων και των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.
Μέσα σε ένα χρόνο «δημιούργησαν» 160.000 νέους ανέργους, εκτόξευσαν τον πληθωρισμό στο 5,2%, το Χρέος στα 340 δις ευρώ, αύξησαν τους φορολογικούς συντελεστές και τον ΦΠΑ τέσσερις φορές, επέβαλαν δύο νέους αντεργατικούς νόμους, μείωσαν τα εισοδήματα κατά 30% αυξάνοντας παράλληλα τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ κατά 30% και 40% (ρεύμα, εισιτήρια, διόδια, νερό κτλ).
Είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για μαθητευόμενους μάγους που έχασαν τον έλεγχο της κατάστασης και επέλεξαν να υποθηκεύσουν την κοινωνία ακολουθώντας ένα οικονομικό μοντέλο που όμοιο του δεν απαντάται ούτε σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.
Η πραγματικότητα όμως είναι ακριβώς αντίθετη. Ο πρωθυπουργός, όπως πρόσφατα αποκάλυψε ο διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, είχε ζητήσει από το Δεκέμβριο του 2009 προσφυγή στο Ταμείο, σε μία περίοδο όπου η χώρα εξακολουθούσε να δανείζεται από τις αγορές με χαμηλά επιτόκια (spread's) και οι δείκτες της ανεργίας επηρεάζονταν αυξητικά μόνο από τις απολύσεις συμβασιούχων που έκανε το ΠΑΣΟΚ με το που ανέλαβε την εξουσία.
Τότε δήλωνε επισήμως ότι δεν χρειαζόταν να προσφύγουμε στο ΔΝΤ, καταθέτοντας μάλιστα και σχετικό Προϋπολογισμό τον οποίο και αναθεώρησε τέσσερις φορές το επόμενο έτος.
Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ένα οδυνηρό φαινόμενο που τόσο πολύ πλήττει τη Δημοκρατία και τους θεσμούς. Το ΠΑΣΟΚ ενήργησε συνειδητά κατά των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών. Απαξίωσε την Οικονομία, προκάλεσε στρατιές ανέργων και καθήλωσε τους εργαζόμενους σε εργασιακό Μεσαίωνα. Κι αφού τα πέτυχε αυτά, έβαλε το κερασάκι στην τούρτα που λέγεται εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Ο λαός αντιδρά και το «κίνημα της αξιοπρέπειας» φουντώνει.
Η πολιτική απάτη του πρωθυπουργού εξελίχθηκε σε έγκλημα διαρκείας.
Όμως, η ελπίδα μπορεί να επιστρέψει στην Ελλάδα και οι προτάσεις της Ν.Δ. κατατείνουν προς αυτή τη λύση. Μόνο με μείωση των φορολογικών βαρών και κινητροδότηση για ουσιαστική απασχόληση, μπορεί να αναστραφεί το κλίμα. Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η μείωση των μισθών και των συντάξεων και η συνεχής αφαίμαξη των νοικοκυριών δεν οδηγούν παρά στην καταστροφή.
--
Ανάρτηση Από τον/την Κωνσταντίνος στο Ας μιλήσουμε επιτέλους! τη 2/24/2011 02:30:00 μμ
