Arthur Schopenhauer
Συγγραφέας: Άρθουρ Σοπενχάουερ
Εκδοτικός Οίκος:PRINTA
Αν θέλετε να έχετε πάντοτε στα χέρια σας μιαν ασφαλή πυξίδα, προκείμενου να προσανατολίζεστε στη ζωή και να αντικρίζετε με ρεαλισμό , εξοικειωθείτε με το να θεωρείτε αυτό τον κόσμο ως ένα τόπο τιμωρίας. Αν εξοικειωθεί κανείς με αυτή τη σκέψη , δεν θα περιμένει πλέον από τη ζωή παρά μόνο αυτό που μπορεί να δώσει και , μακράν του να θεωρεί τις αντιφάσεις της , τις ταλαιπωρίες , τα βάσανα της , ως κάτι το αναπάντεχο , ως κάτι το αντίθετο στον κανόνα, θα τις βρει απολύτως εντάξει. , ξέροντας καλά ότι σε αυτό τον κόσμο κουβαλάμε το σταυρό της ύπαρξης μας.
Ο άνθρωπος δεν ζει παρά μόνο στο παρόν , το οποίο απομακρύνεται ασυγκράτητα προς το παρελθόν και καταβαραθρώνεται στο θάνατο: Και όπως στη φυσική του σώματος , το βάδισμα είναι μια πτώση που διαρκώς εμποδίζεται να συμβεί , έτσι και στη ζωή του σώματος δεν είναι ένας θάνατος επικρεμάμενος , ένας θάνατος υπό αναβολή , και η δραστηριότητα του πνεύματος δεν είναι παρά μονό ανία στην οποία αντιστεκόμαστε… Τελικά ο θάνατος θα θριαμβεύσει.
Αυτό που απασχολεί τους ανθρώπους είναι πρώτο να διασφαλίσουν την ύπαρξη τους και δεύτερο να ελαφρώσουν το βάρος της ζωής τους , δηλαδή να γλιτώσουν από την πλήξη. Η ζωή του ανθρώπου αιωρείται όπως το εκκρεμές , ανάμεσα στο πόνο και την πλήξη , αυτά είναι τα δύο έσχατα στοιχεία της. Τα δύο ένστικτα τα οποία κυριεύουν τον άνθρωπο είναι το ένστικτο της ατομικής αυτοσυντήρησης δηλαδή την έγνοια της ύπαρξης και δεύτερο ένστικτο να διαιωνίσει το είδος του.
Αισθανόμαστε τον πόνο , αλλά όχι την απουσία πόνου : Αισθανόμαστε την έγνοια , αλλά όχι την ξεγνοιασιά : Το φόβο , αλλά όχι την ασφάλεια : όπως αισθανόμαστε την πείνα και δίψα και μόλις αυτές εκπληρώνονται δεν μένει τίποτα. Τα τρία αυτά πιο μεγάλα αγαθά της ζωής , υγεία νιότη και ελευθερία , όσο τα έχουμε δεν τα συνειδητοποιούμε , δεν τα εκτιμάμε, παρά μόνο αφού τα χάσουμε , διότι και αυτά είναι αρνητικά αγαθά. Δεν διακρίνουμε τις ευτυχισμένες μέρες της ζωής μας , πάρα μόνο όταν αφού δώσουν τη θέση τους σε ημέρες πόνου. Διότι , πλέον δεν είναι η απόλαυση που είναι θετική , αλλά ο πόνος , αυτός δηλαδή του οποίου η παρουσία γίνεται αισθητή.
Όπως γράφει και ο Γάλλος συγγραφέας Didier Raymond, "Ο Σοπενχάουερ ξαναγίνεται της μόδας. Η εποχή μας, που δεν πιστεύει πια σε τίποτα, βρίσκει σ' αυτόν μια απάντηση στο μηδενισμό της. Ο άνθρωπος της σύγχρονης κοινωνίας, μια αληθινή επιθυμητική μηχανή, αντιστοιχεί στον τυφλό και τρελό μηχανισμό που σκιαγραφεί ο Σοπενχάουερ. Πηγαίνει από επιθυμία σε επιθυμία, δίχως να βρίσκει ικανοποίηση. Μόλις μια επιθυμία ικανοποιηθεί, μια άλλη τη διαδέχεται. Έτσι, ο άνθρωπος της καταναλωτικής κοινωνίας είναι μια τέλεια σοπενχαουερική μαριονέτα.
Η ηθική πρόοδος της ανθρωπότητας είναι μια φενάκη, είχε πει ο Σοπενχάουερ. Οι πόλεμοι, οι επαναστάσεις, η τρομοκρατία που συγκλονίζουν τον κόσμο μας, αποδεικνύουν πως ο άνθρωπος παραμένει πάντα σκληρός. Η επιστημονική πρόοδος είναι μια ψευδαίσθηση, λέει ο φιλόσοφος. Η σύφιλη δεν είναι πια εδώ, μα το AIDS την αναπληρώνει με το παραπάνω. Κανείς δεν πιστεύει πια στις φιλοσοφίες της ιστορίας που τόσο κατέκρινε ο Σοπενχάουερ. Αρκετά παραμορφωτικά κάτοπτρα έχουν οριστικά θρυμματιστεί. Όμως, νέα παραληρήματα ξεφυτρώνουν από παντού.
Ο οριενταλισμός, ο αποκρυφισμός επανέρχονται με δύναμη. Η φτώχεια ευδοκιμεί πάντοτε. Το ποσοστό αυτοκτονιών βρίσκεται σε διαρκή άνοδο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η πλήξη, η απραξία και οι τεχνητοί παράδεισοι (αλκοόλ, ναρκωτικά) που τις συνοδεύουν υποσκάπτουν τις κοινωνίες μας. Ο Σοπενχάουερ επιστρέφει στη μόδα γιατί είναι ο στοχαστής όλων των εποχών παρακμής. Κι αυτές οι εποχές τον αγαπούν γιατί τους επιστρέφει την εικόνα της κενότητάς τους".
Το βιβλίο ''Τα Πάθη του Κόσμου'' μπορείτε να το βρείτε εδώ
--
Ανάρτηση Από τον/την Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ στο Greek Alert τη 2/10/2012 01:38:00 μμ
