Και όμως! Ούτε τώρα, στην κρίσιμη αυτή περίοδο δεν επικρατεί νηφαλιότητα, σοβαρότητα και πνευματική ωριμότητα, αλλά ανακυκλώνονται συνθήματα, προτάσεις, επιχειρήματα και κινδυνολογίες που συνετέλεσαν στο να αποχριστιανισθεί η Πατρίδα μας και να εξαθλιωθεί το Κράτος μας. ΄Ρχει εξαπλωθεί μια...
ἄνευ προηγουμένου τρομοκρατική ἐκστρατεία μέ ἀρχιστρατήγους τούς ἀρχηγούς τῶν Κομμάτων πού κομμάτιασαν τήν Ἐκκλησία, τήν Ὀρθόδοξη Πίστη, τό Ὀρθόδοξο ἦθος καί ἐξαθλίωσαν κοινωνικά καί οἰκονομικά τόν πνευματικά περήφανο λαό μας.
Ἐπιβάλλουν μέ ὅλα τους τά Μέσα (τηλεόραση, ραδιόφωνο, ἐφημερίδες, διαδικτυακή προπαγάνδα κ.ἄ.π.) μιά τρομοκρατία πού ἀναπαράγει τό δίλημμα πού ἔθεταν οἱ δωσίλογοι τοῦ 1941 στόν πεινασμένο καί ἐξουθενωμένο ἀπό τόν πόλεμο Ἕλληνα: Ὑποταγή τῆς Ἑλλάδος στήν Εὐρώπη τοῦ Ἄξονα ἤ ἐξαθλίωση καί "σβήσιμό" της ἀπό τόν Χάρτη;
Διαβάζουμε σέ ἐφημερίδα τῶν Καλαμῶν (Καλαμάτας), τῆς 18ης Ἰουνίου τοῦ 1941:
«Αἱ περιστάσεις τάς ὁποίας διέρχεται σήμερον ἡ Ἑλλάς, εἰς τήν δύσκολον αὐτήν καμπήν τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας, εἶναι ἐξαιρετικαί. Ὅλαι αἱ ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς μας ἔχουν καταφανῆ τά δείγματα μιᾶς πρωτοφανοῦς κρίσεως. Ἡ οἰκονομική δέ κρίσις θά ἦτο ἴσως ὀλιγώτερον αἰσθητή, ἄν δέν ὑπῆρχεν εἰς τήν Ἑλληνικήν ζωήν, τόσον ἔκδηλος, ἡ ἠθική καί λογική κρίσις ἐκ τῆς ὁποίας πάσχομεν ὡς κοινωνικόν σύνολον. Τό χρῆμα δέν θά ὑφίστατο τότε τόν σημερινόν ἐκμηδενισμόν. Ὁ πλοῦτος θά ἔρριπτε καί ἕνα βλέμμα φιλανθρωπίας καί κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης εἰς τά πλήθη τῶν πειναλέων, αἱ λαϊκαί τάξεις θά ἀνεκουφίζοντο μέ τάς γενναίας χειρονομίας τῶν εὐπόρων. Ἀλλά δέν πρόκειται περί αὐτοῦ…
Εἴπομεν: Ὑποφέρομεν καί ἀπό κρίσιν «λογικοῦ». Ὅ,τι ἀγωνιζόμεθα ἀπό τῆς ἑπομένης τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς νά οἰκοδομήσωμεν εἰς τήν Ἑλλάδα, λειώνει τώρα ὡς ὁ πάγος. Τά θεμέλια τοῦ κράτους τρίζουν. Τά πᾶν εἰς τήν χώραν αὐτήν πού ἄλλοτε ἤστραψε τό φῶς ἑνός λαμπροῦ πολιτισμοῦ, καταρρέει, κυλίεται, πέφτει…
Καί ἐνῶ ὁ οἶκος μας σείεται ἀπό τάς βάσεις του καί γύρω μας καπνίζουν ἀκόμη τά συντρίμμια τοῦ πολέμου, ἡμεῖς –ὦ τῆς ἀναισθησίας μας!– ὀμφαλοσκοποῦμεν ἐπί τῶν «πολεμικῶν νέων» καί, κλείοντες τούς ὀφθαλμούς πρό τῆς ἀδυσωπήτου πραγματικότητος, προβαίνομεν εἰς ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι μᾶς φέρουν ἐγγύτερον πρός τήν ὁλοκληρωτικήν καταστροφήν.
Δέν εἶναι καιρός διά μεμψιμοιρίας οὔτε αἱ στιγμαί ἐπιτρέπουν παρανοήσεις. Ἡ θέσις μας εἶναι σαφής: Ἡ Ἑλλάς τοῦ κ. Μέχρις Ἐσχάτων ἐτάφη μετά μιά συντριπτικήν ἦτταν. Εἰς τήν θέσιν της ἐγεννήθη ἡ Ἑλλάς τοῦ "ζωτικοῦ χώρου τῆς Ἰταλίας". Ἡ πρώτη ὄζει πτωμαΐνης. Ἡ δευτέρα ἔχει τήν δρόσον μιᾶς νέας ζωῆς. Ἄς τήν ἀγκαλιάσωμεν σφιχτά. Ἴσως μέ τήν νέαν τάξιν πραγμάτων ἀτενίσωμεν καλυτέρας ἡμέρας. Ἴσως ἐξέλθομεν ἐκ τῆς δεινῆς θέσεως εἰς τήν ὁποίαν εὑρεθήκαμεν τήν ἑπομένην τῆς στρατιωτικῆς καταρρεύσεως. Ἴσως μᾶς δοθοῦν τά μέσα νά ζήσωμεν…
Τό ἐπιβάλλει τό ἐθνικόν συμφέρον μας. Ἡ γενεά αὐτή δέν πρέπει νά ἀφανισθῆ ἀπό τήν πεῖναν. Τά νειᾶτα νά μή μαρανθοῦν ἀπό τόν λίβαν τῆς δυστυχίας. Ἔχομεν ἱστορίαν καί πεπρωμένα. Συνεχίζομεν τήν ὑπερτρισχιλιετῆ παράδοσιν μιᾶς ζωτικῆς φυλῆς. Εἴμεθα ράτσα φτιαγμένη ἀπό γνήσιον Ἀριανόν μέταλλον.
Διατί, λοιπόν, νά διακυβεύωμεν τό πᾶν, αὐτήν ταύτην τήν ὕπαρξιν μας, εἰς ἀνοήτους ἐκδηλώσεις κατ' ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι σέ θέσιν σήμερον νά μᾶς δώσουν χεῖρα βοηθείας; Καί κατά τί εἶναι περισότερον Ἕλληνες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κοιμῶνται ἀποκλειστικῶς μέ τό φευγαλέον ὄνειρον τῆς Ἀγγλικῆς κατισχύσεως, ἀπό ἡμᾶς πού ἀξιοῦμεν προσγείωσιν εἰς τήν σημερινήν πραγματικότητα ὅλων τῶν Ἑλλήνων, χάριν τῆς κοινῆς σωτηρίας;
Μιά εἰλικρινής συνεργασία μέ τούς χθεσινούς ἀντιπάλους μας, μέ τάς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος, θά μᾶς ἔσωζεν ἴσως ἀπό τό χάος. Τά ἀναιμικά ἀπό τήν πεῖναν παιδάκια, θά εὕρισκον μίαν φέταν ψωμιοῦ. Οἱ τρικλίζοντες νήστεις γέροντες θά ἠμποροῦσαν νά τρώγουν ἅπαξ τοὐλάχιστον τῆς ἡμέρας. Αἱ θηλάζουσαι μητέρες δέν θά ἐξηντλοῦντο καί ἡ γενεά μας θά ἵστατο ὀρθία ἐν μέσῳ τῆς Εὐρωπαϊκῆς καταιγίδος. Διατί νά τήν ἀρνηθῶμεν τήν συνεργασίαν αὐτήν;
Τό ἐπαναλαμβάνομεν: Ὀφείλομεν νά προσγειωθῶμεν. Ἄλλως ἄς πάρωμεν σφουγγάρι καί ἄς σβύσωμεν ἐκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χάρτου καί τήν Ἑλλάδα καί τήν ἱστορίαν καί τά ἰδανικά μας…»
Αὐτά ἔγραφαν οἱ δωσίλογοι τοῦ 1941, μετά τόν θάνατο τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ, ὁπότε εἶχαν εὐχέρεια νά «χορεύουν τά ποντίκια» τοῦ ἐνδοτισμοῦ. Ὑπογραμμίζουμε τίς συμπτώσεις: Τή σημαδιακή ἡμερομηνία 18 Ἰουνίου, πού ἔγινε τό δημοσίευμα, γιατί εἶναι ἡ ἑπομένη τῶν φετεινῶν ἐκλογῶν καί τήν Πόλη–Τίτλο τῆς ἐφημερίδος, τήν Καλαμάτα!...
Μένουμε ἄφωνοι μέ τήν ἀπόλυτη ταυτότητα τῶν διλημμάτων τῆς Γερμανικῆς πολεμικῆς Κατοχῆς καί τῆς σημερινῆς Γερμανικῆς εἰρηνικῆς (ὑποτίθεται) Κατοχῆς πού ἐνστερνίζονται καί κόπτονται νά ἐπιβάλλουν στόν λαό μας οἱ Ἀρχηγοί τῶν κομμάτων ἐξουσίας τῆς Πατρίδος μας!
Ἐκβιαστικά διλήμματα τῆς Νέας Τάξεως πραγμάτων, ἡ ὁποία Νέα Τάξη, ὅπως μέ ἐνθουσιασμό ἀναφέρεται στό κείμενο τῆς ἐφημερίδος πού παραθέσαμε, δέν ἔκανε τήν ἐμφάνισή της στήν ἐποχή μας ἀλλά ἀπό τό 1940(!): «Ἡ Ἑλλάς τοῦ κ. Μέχρις Ἐσχάτων ἐτάφη μετά μιά συντριπτικήν ἧτταν. Εἰς τήν θέσιν της ἐγεννήθη ἡ Ἑλλάς τοῦ "ζωτικοῦ χώρου τῆς Ἰταλίας". Ἡ πρώτη ὄζει πτωμαΐνης. Ἡ δευτέρα ἔχει τήν δρόσον μιᾶς νέας ζωῆς. Ἄς τήν ἀγκαλιάσωμεν σφιχτά. Ἴσως μέ τήν νέαν τάξιν πραγμάτων ἀτενίσωμεν καλυτέρας ἡμέρας. Ἴσως ἐξέλθομεν ἐκ τῆς δεινῆς θέσεως εἰς τήν ὁποίαν εὑρεθήκαμεν τήν ἑπομένην τῆς στρατιωτικῆς καταρρεύσεως. Ἴσως μᾶς δοθοῦν τά μέσα νά ζήσωμεν…»!
Παρόμοιο δίλημμα ἔθεσαν πρό ἐτῶν οἱ Νεοταξίτες καί στόν ἡρωϊκό Πρόεδρο τῆς Κύπρου, τόν μακαριστό Τάσο Παπαδόπουλο, συνεπικουρούμενοι καί ἀπό τούς ὁμοίους τους δικούς μας. Ὅτι θά ἀφανισθῆ ἡ Κύπρος ἄν δέν ὑπογράψη τήν ἐπαίσχυντη συνθήκη τους. Ἐκεῖνος δέν ὑπέγραψε καί ἡ Κύπρος ὄχι μόνο δέν ἀφανίσθηκε, ἀλλά μεγαλουργεῖ!
Τό ἴδιο δίλημμα τῆς Κατοχῆς προβάλλεται σήμερα, τάχα πιό "ἐξευγενισμένο" ἀλλά καί δικαιολογημένο, ἀφοῦ κατάφεραν νά μᾶς ρίξουν τήν ἐνοχή ὅτι ἐμεῖς ὁ λαός φταῖμε γιά τήν οἰκονομική ἐξαθλί ωση τῆς Πατρίδος μας!
Ὅσο, ὅμως, καί ἄν μᾶς παραπλανοῦν, τό δίλημμα πού θέτουν ἠχεῖ τό ἴδιο ἀποκρουστικά, ὅπως τό 1941, γιατί αὐτοί πού τό θέτουν δέν εἶναι μόνο οἱ πουλημένοι στά ἀφεντικά τους δημοσιογράφοι ἀλλά καί οἱ ἡγεσίες τῆς Νέας Δεξιᾶς καί τοῦ Σοσιαλισμοῦ –δηλαδή αὐτοί οἱ ἴδιοι οἱ ἠθικοί καί φυσικοί αὐτουργοί τοῦ ἀνοσιουργήματος πού ἐπιγράφεται "σημερινή Ἑλλάδα"– μαζί μέ τά κακέκτυπα τοῦ ξεπλυμένου ἀριστερισμοῦ καί τῶν Εὐρωπαϊζόντων κομματιδίων, πού "ξεφύτρωσαν" στό πολιτικό στερέωμα τῆς Χώρας μας σάν κόμματα Ἑλληνικά, ἐνῶ πρόκειται γιά ὑποκαταστήματα ἀμοραλιστικῶν Κομμάτων τῆς ἀχαλίνωτης Εὐρώπης!
Αὐτοί, λοιπόν, οἱ πατριδοκτόνοι, ἔχουν ἀκόμη τό "κουράγιο", δηλαδή τό θράσος, νά μιλοῦν στόν παντοιοτρόπως ταπεινωμένο –ἀπό αὐτούς τούς ἴδιους– Ἑλληνικό λαό σάν σωτῆρες του(!), ἀπειλῶντας μας πώς, ἄν δέν συνεργήση ὁ λαός μας στό νά ἀνέλθουν καί πάλι στήν ἐξουσία, τότε μᾶς ἀναμένει ὁ ὄλεθρος!
Ποιός, ὅμως, εἶναι ὁ πραγματικός ὄλεθρος; Ὄλεθρος πιό μεγάλος ἀπό τούς πολιτικούς πού μᾶς κυβέρνησαν δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξη, ἀφοῦ κατάφεραν μόνο μέσα σέ 40 χρόνια(!) νά ἀφαιρέσουν ἀπό τήν ψυχή μεγάλης μερίδος τοῦ λαοῦ μας τήν βαθειά θρησκευτικότητα, αὐτό πού ἦταν ἡ εἰδοποιός διαφορά του ἀπό ὅλα τά Ἔθνη τῆς γῆς ἐπί 6000 περίπου χρόνια (!) καί νά καταστήσουν τούς Ἕλληνες ἀνίκανους νά σκέπτονται βαθειά, ἀνίκανους νά φιλοσοφοῦν τή ζωή πέρα ἀπό τίς αἰσθήσεις τους καί τούς κατηχοῦν νά θεωροῦν μῦθο τήν μετά θάνατον ζωή, τήν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί τήν Ἀνάστασή Του, νά γίνονται ἔκφυλοι στίς ἀπολαύσεις, δαιμονικά ἐχθρικοί πρός τήν Ἐκκλησία καί, ὅλα αὐτά μέ σκοπό νά κάνουν τόν λαό μας εὔκολη λεία στήν ἐξαπάτηση, μέ ἀναμενόμενη κατάληξη τή χρεωκοπία πού εἰσπράττουμε ὅλοι μας!
http://www.epirus-ellas.gr/2012/06/blog-post_7255.html
--
Ανάρτηση Από τον/την greekalert στο Greek Alert τη 6/02/2012 08:20:00 μμ
